منطق‌های غیرقابل تجزیه و نظریه معرفتی تناقض

شرح دقیق مسئله

این پژوهش به بررسی منطق‌های غیرقابل تجزیه (non-decomposable logics) و نظریه معرفتی تناقض می‌پردازد، با هدف: (1) توسعه چارچوب‌های منطقی که اصل عدم تناقض را به شکل‌های مختلف تضعیف می‌کنند اما به پوچی نمی‌انجامند؛ (2) بررسی روابط بین این منطق‌ها و نظریه‌های فیزیکی نوین مانند مکانیک کوانتومی و کیهان‌شناسی؛ (3) تحلیل پیامدهای معرفت‌شناختی پذیرش تناقض در استدلال‌های علمی؛ و (4) کاربرد این منطق‌ها در حل پارادوکس‌های معروف و مسائل فلسفی عمیق. اهمیت و کاربرد منطق‌های غیرقابل تجزیه می‌توانند چارچوب‌های جایگزینی برای استدلال در شرایط ناسازگار یا متناقض ارائه دهند، که در بسیاری از زمینه‌های علمی و فلسفی با آن‌ها مواجه می‌شویم. این منطق‌ها می‌توانند به حل مسائل بنیادی در فلسفه علم، مانند مسئله اندازه‌گیری در مکانیک کوانتومی، پارادوکس‌های نظریه مجموعه‌ها، و تناقض‌های ظاهری در نظریه‌های فیزیکی کمک کنند. همچنین، می‌توانند پایه‌ای نظری برای سیستم‌های هوش مصنوعی ارائه دهند که باید با اطلاعات متناقض، ناقص یا مبهم کار کنند. منابع مرجع 1. Priest, G. (2006). “In Contradiction: A Study of the Transconsistent (2nd ed.).” Oxford University Press. 2. Berto, F., & Priest, G. (2013). “Dialetheism.” In E. N. Zalta (Ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy. 3. da Costa, N. C. A., & Arenhart, J. R. B. (2018). “Elements of Paraconsistent Logic.” Journal of Non-Classical Logics, 10(1), 13-24. 4. Beall, J. C., & Colyvan, M. (2001). “Heaps of gluts and Hyde-ing the sorites.” Mind, 110(438), 401-408.